Gedragsgerichte behandelingen zijn erop gericht om het kind te leren welk gedrag effectief is in bepaalde situaties. Ieder kind heeft wel eens te maken met situaties waarin het moeilijk is om zich “juist” te gedragen. Effectief leren reageren op bepaalde omstandigheden is een onderdeel van de natuurlijke ontwikkelingen van ieder kind. In veel gevallen maakt het kind gebruik van rolmodellen (ouders, broertjes, zusjes, familie, vriendjes etc.) om te leren welk gedrag wel en niet goed werkt. Vaak gaat dit vanzelf maar niet altijd. Soms schieten de rolmodellen tekort of kan het kind de vertaling naar zijn eigen gedrag niet goed maken. In deze gevallen kan een behandeling gericht op het gedrag van het kind steun bieden.
Het gebruik maken van gedragsgerichte therapie is afhankelijk van de hulpvraag en de persoonlijkheid van het kind. Om een keuze te maken beoordeel ik, in overleg met de ouders, waar de nadruk van therapie op moet liggen. Aandacht wordt gegeven aan cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden en emotionele vaardigheden.
In onze drukke en veranderende samenleving zijn cognitieve vaardigheden heel belangrijk. Simpel gezegd hebben cognitieve vaardigheden te maken met de manier waarop het kind denkt en handelt. Voorbeelden van cognitief gedrag zijn; ‘weerstand bieden tegen verleiding’, ‘het uitstellen van de drang naar onmiddellijke behoeftebevrediging’, ‘omgaan met frustraties’ en ‘accepteren van gezag van ouders, schoolleiding, politie, etc’.
In zijn diepste wezen is een mens een sociaal ‘dier’. Sociale vaardigheden gaan over het vermogen om plezierig om te gaan met de medemens. Jammer genoeg zijn er veel mensen - en dus ook kinderen- wiens sociale vaardigheden (nog) niet tot volle ontplooiing zijn gekomen. Sociale vaardigheden raken alle vormen van communicatie en gaan zeker niet alleen over praten en luisteren. Sociale vaardigheden vereisen ook begrip van het ‘zenden’ en ‘ontvangen’ model. Ook de inzet van lichaamstaal is belangrijk. Daarnaast is het belangrijk dat kinderen goed begrijpen dat ‘sociale storingen’ vaak worden veroorzaakt door negatief of ongepast gedrag. Het kind krijgt inzicht in het ‘oorzaak en gevolg model’.
Gedrag wordt in grote mate bepaald door hoe een kind zich voelt. Voor een kind met voldoende zelfvertrouwen is het vaak eenvoudig om zich “passend” op te stellen. Een gebalanceerde emotionele ontwikkeling houdt ook in dat het kind een reëel zelfbeeld heeft; er wordt kritisch nagedacht over het eigen doen en laten. Dit zelfbeeld wordt in belangrijke mate gevormd door de spiegel die anderen het kind voorhouden. Die spiegel bestaat uit de kritiek en lof van mensen uit de omgeving van het kind. Opvoeders spelen hierbij een belangrijke rol. Een goede emotionele ontwikkeling helpt kinderen om zelfbewust op te treden, respect te hebben voor anderen en conflictsituaties op te lossen.
